| تبليغات | X |
آدم دارد می رود زير نور ماه
و برادران يوسف دارند چاه حفر می کنند
باد می آيد از پشت گيسوی تو
من در خوابم برايت قصه می گويم:
« يکی بود يکی نبود
يه چاهی بود عين بلا
توش پر سنگ تهش سيا ...»
و آدم روی زمين از بس گم می شود ترسيده است.
تو بادبادک هوا می کنی دنبال پروانه هايت بفرستی
و برادران يوسف دارند بال پروانه تيغ می زنند خون روی پيراهن بريزند
بيچاره يعقوب که نمی ديد
بيچاره آدم که ترسيده بود
بيچاره چاه که حفر می شد
******************
پيچيده دور من گيسو يا نمی دانم بازوان تو
کرگدن من بودم در جنگل جادو
باطل السحر آنکه نگاهم کردی
و دارند يوسف را شلاق می زنند؛
تيغ به بالهای پروانه
تا کابوسهای جهان نصيب من شود هر شب به خوابت می آيم
هراس نصيب آدم
اسلام علی الظلمات السلام علی الظلمات فوق الظلمات
******************
روز را دارند هم می زنند تو ی استکان من
گفته بودم چای، تلخ دوست دارم
زهر مار تحويلم دادند
و خواب ستاره های بی دنباله را
مانده ام بادبادکهايت را چگونه هوا کنيم
تاب که نداری مدام بهانه خانه و بادبادکهايت را بگير ...
******************
حالا دستهای زمخت من
لا به لای موهای خيس تو گيج می شوند
قلبم
ميان چشمانت
گيج شده بود آدم، روی زمين
که داشت آدم می شد و حوايش را گم کرده بود
که خوابهای پريشان می ديد وقتی بيدار بود
آدم می رود با گريه هايش کرگدن پوست می کند زير نور ماه
يوسف را پرت می کنند در ظلمات با بال پروانه هايی که تيغ می زنند
و يعقوب خوابهای آدم را تعبير می کند
می گويند باد بوی حوا داشت
که ادم افتاد به جان باد
و بادبادکهای تو را بی دنباله کرد
خواب يوسف را بی تعبير
بيچاره آنهمه پروانه که در چاه ديوانه شدند
السلام علی الجنون !
******************
چشمهای تو اول آمده بودند به خواب من
يا من تو را وقتی که بيدار بودم ديده ام
فرقی نداشت
باطل السحر چشمهای تو بود بين ستاره و عسل
يا آنکه ريخته بودی گيسو به جان من
فرقی نداشت
جنون از لبهای تو بود با طعم شراب و بهار
يا معدن طلا از انحناهايی که داشتی
فرقی نداشت
آدم حوايی شده بود
توی آنهمه چاه وقتی کرگدن پوست می کرد
آنهمه پروانه که ديوانه شد
فرقی نداشت
آدم حوايی شده بود ...